Interviews

Alle zelfbouwers zijn het erover eens: zelf bouwen is leuk. Het kost tijd en energie, maar ze hadden het niet willen missen. En het belangrijkste: ze wonen nu in hun droomhuis, ook al ging het soms met vallen en opstaan. Sommige zelfbouwers kunnen niet wachten om te beginnen in Nassaupark. Doe inspiratie op en lees hun verhalen.

Ontbijten op een Frans balkon

Stel je voor, een mooie zondagochtend, een rond tafeltje met twee stoeltjes voor de openslaande deuren van ons Frans balkonnetje en dan heerlijk ontbijten met uitzicht op het groen in de zon. Misschien gebeurt dat nooit, maar dat zag ik voor me toen we voor een Frans balkon kozen.’ Aan het woord is Co van Vliet, zelfbouwer in Nassaupark van het eerste uur. Het nieuwe huis wordt momenteel gebouwd, maar de buren kent hij al.

‘Ons huis komt op plot 1 langs de groenstrook’, vertelt Co. ‘Het is een kleinere kavel, nou ja, 30 bij 10, noem het maar klein. Het is perfect. Alweer een aantal jaar geleden waren we op zoek naar een ander huis. Een stel uit de straat met wie wij het goed kunnen vinden, was ook op zoek. We dachten aan samen een twee-onder-éénkapwoning bouwen, maar we konden bij Nassaupark niet regelen dat we twee kavels naast elkaar kregen. Grappig genoeg wonen we straks wel met drie buren uit onze huidige straat op hetzelfde stukje. Het ene stel vier huizen naar rechts, het andere vier huizen naar links.’

 Neerzetten wat je zelf mooi vindt

‘Die dag dat we ons moesten inschrijven via de website, was heel spannend. En nog spannender was het toen we gebeld zouden worden. De hele dag wachten. Op het laatst was ik er zeker van dat we er niet bij zaten, ik had het al opgegeven. Werden we om half 6 toch nog gebeld. Gelukkig konden we ook precies de kavel krijgen, die we wilden. Die hebben we gekocht. Daarna kom je in een nieuw traject. Deels hadden we het al eens meegemaakt. Midden jaren ’90 hebben we een woning gekocht in een cpo-project, dus dan bouw je met een groep. De uitdaging toen was dat je met die groep tot een ontwerp moet komen, iets wat iedereen mooi vindt. De uitdaging nu is dat je echt alles zelf moet uitzoeken: de aannemer, welk ontwerp je ambieert, hoe de buitenkant eruit moet zien enzovoort. Het leuke is dat je echt mag neerzetten wat je zelf mooi vindt.’

Blik op de toekomst

‘We hebben een mooie cataloguswoning uitgezocht, en de bouwer gaf genoeg ruimte om het eigen te maken. Niet alleen aan de buitenkant, maar ook binnen. Ik wilde een Frans balkon aan de overloop op de eerste verdieping. Dat geeft zo veel meer licht en dat beeld van daar ontbijten blijft me bij. Op de zolder hebben we gekozen voor een logeerkamer met extra badkamer en voor een lekker rustig kamertje. Een soort meditatiekamer, een niets-aan-mijn-hoofd-kamer. Ik zie nog niet voor me welke invulling dat krijgt, maar dat lijkt me heerlijk. Wat me erg aanspreekt in dit huis, is de riante hal. Dat vind ik mooi. Ook kijk ik naar de toekomst. Hier kunnen we allebei met een rollator, rolstoel of scootmobiel doorheen en dan is er nog genoeg bewegingsruimte. We willen hier immers oud worden.’

‘We leven ernaar toe’

‘Ik kom iedere dag even kijken op de bouw. Echt waar. Vanaf ons huis langs de Toolenburgerplas naar Nassaupark is het maar een kwartiertje lopen. En het is leuk om de buurt te zien ontstaan. Het is nu al meer dan een nieuwbouwwijk. Via leuke evenementen als barbecues en een vreugdevuur leren we elkaar kennen, ik ken al meer dan 80% van de buren. Ook op Facebook is er veel contact. Er is sociale cohesie. We leven er heel erg naartoe. Het nieuwe huis is op dit moment het middelpunt van alles wat we doen.’